Vaarwel

 

Soms dragen enkele uren

tientallen jaren

maar blijft één seconde naamloos

in de vergetelheid hangen.

Totdat ik je aanraak;

halfblind omwind en hervind,

want de tijd is slechts

een stoffelijk gegeven.

 

En zo wuif ik je bij de ondergaande zon

vaarwel.

Het strijklicht maakt en passant

het aardse eindspel meester.

Iedere breuklijn in schaduw verlengd.

Kleuren licht gebroken,

vermengd, niet uitgesproken.

Je zwaait; de melkweg nu slechts

een schaalmodel.