Tongzoen

​

 Een dikke vette tongzoen

vraagt om een weldoordacht plan,

als de amoureuze baliekluiver,

bevlekt en beduimeld,

de forel, zedig zwemmend

in knoflook en boter 

met wellust naar binnen schuift.

 

De dessertkaart stevig omklemd

verblijft zij in de zachte belofte 

van hemels zoet.

Mergpijp, Madeleine, een koele twijg munt

wisselen bij elke beet

van donkerte naar vlucht.

 

Hij kijkt gretig; wangen hoogrood

Zijn arm zoekt haar schouder als vanzelf.

Zij hapt, de grens van haar stilte bereikt

wanneer zijn proefstaaf,

klef en viskeus

test waar haar schaduw mogelijk wijkt.

 

Treur en wee wanneer hij het rode vat opnieuw ontsluit

Maar vergeten, dat doen ze zeker.